ژورنال اصلی Monografie Naukowe, Tom II

download pdf Informacja Wojska Polskiego : 1943-1957, دانلود Informacja Wojska Polskiego : 1943-1957,Zbigniew Palski, کتاب های Zbigniew Palski,Warszawa : Agencja Wydawnicza "CB, 2016., لیست کتاب های Warszawa : Agencja Wydawnicza "CB, 2016.,WorldCat, کتاب های WorldCat

بغض یک وزیر از جنس وزارت نفت. بیژن نامدار زنگنه که این روزها در واپسین ماه های دولت یازدهم، با بستن قرارداد توتال فرانسه به جای قدردانی، ناسزا و تهمت می شنود با

بغض ژنرال

بغض ژنرال

عبارات مهم : سیاسی

یک دل پر، یک سینه آکنده از حرف های نگفته و یک بغض سیاسی که آخر شکست.

بغض ژنرال

بغض یک وزیر از جنس وزارت نفت. بیژن نامدار زنگنه که این روزها در واپسین ماه های دولت یازدهم، با بستن قرارداد توتال فرانسه به جای قدردانی، ناسزا و تهمت می شنود باید هم اینگونه دلش پر باشد.

توتال فرانسه و قرارداد 5 میلیاردی نفتی در فاز 11 پارس جنوبی، در عوض شادمانی، هجمه های پیاپی بعضی از مسئولین را به همراه داشته، یکی از عدم بسته شدن این قرارداد نان و آب دار با تیم خودشان ناراحت است و یکی هم مثل امام جمعه مشهد مقدس، قرارداد توتال را نتیجه عدم مقاومت می داند و آن را معامله ای با دشمن های خدا توصیف می کند، یکی مثل علیرضا زاکانی فریاد آخر آتش بس (به واسطه این قرارداد) سر می دهد و دیگری مثل احمد توکلی آن را مایه شرمساری می داند. بعضی توتال را با عهدنامه های ننگین قجری قیاس می کنند و عده ای هم داعیه رشوه گیری مقامات نفتی کشورمان به خاطر توتال را مطرح .

بغض یک وزیر از جنس وزارت نفت. بیژن نامدار زنگنه که این روزها در واپسین ماه های دولت یازدهم، با بستن قرارداد توتال فرانسه به جای قدردانی، ناسزا و تهمت می شنود با

و حالا زنگنه ای که روزی روزگاری به خوبی چنین روزهایی را آینده نگری کرده بود و در یکی از مصاحبه هایش پیش از قرارداد توتال، گفته بود “الان به ما می گویند آیا بعد از برجام قرارداد امضا نکردید و فردا هنگامی که قرارداد امضا کنیم همین ها برما خرده می گیرند که آیا قرارداد امضا کردید؟” اکنون بعد از قرارداد توتال به همان آینده نگری اش رسیده و حالا همه مخالفین دولت دست در دست هم داده تا زنگنه را بکوبند.

شرایط امروز زنگنه، بی شباهت به محمدجواد ظریف نیست، وزیر خارجه ای که هنگامی که جهت برجام پای میز مذاکره می نشست بر او می تاختند که آیا مذاکره اش به برجام ختم نمی شود و هنگامی که مذاکرات به نتیجه رسید و برجام به تحقق پیوست همان ها بر او تاختند که این برجام نشان دهنده ذلت او و تیم مذاکره کننده هسته ای است.

گویی دست زنگنه هم مثل ظریف نمک ندارد، او نیز چون وزیر خارجه باید در مظلومیت ناسزا بشنود و دم نزند. ولی این بار داغ دلش بدجور تازه شد و سکوتش را شکست.

بغض ژنرال

زنگنه حرف های اخیرش با باقی حرف هایش تفاوت داشت، انگار صریح تر شده است بود و جسورتر. انگار که دیگر نمی خواست راجع به توتال و بحث های تخصصی از خود دفاع کند چون می داند که “میخ آهنین در سنگ فرو نمی رود ” او در صحبت مراسم اکران شخصی مستند نامه های یک جاسوس نفتی، بی آنکه حرف های دوپهلو و محافظه کارانه بر زبان جاری و ساری کند، به پرسشها ریشه ای اشاره کرد.

**

زنگنه چه گفت؟

بغض یک وزیر از جنس وزارت نفت. بیژن نامدار زنگنه که این روزها در واپسین ماه های دولت یازدهم، با بستن قرارداد توتال فرانسه به جای قدردانی، ناسزا و تهمت می شنود با

زنگنه با تاکید بر اینکه «واقعا باید ببینیم منافع ملی ما چیست»، گفت: این حرف ها که «در دنیا چه کسی دوست ما است» یا «فلان کشور برادر ماست» یعنی چه؟! به طور کلی برادر، دوست و رفیق همه در برابر منافع ملی تعریف می شوند، در زندگی و روابط سیاسی امروز نیز همینطور هست؛ آیا که در دنیا نیز ائتلاف بین افراد صورت می گیرد. ما به خاطر منافع ملی با بعضی افراد و جریان ها دوست می شویم، و به خاطر منافع ملی خود از بعضی افراد دور می شویم. وظیفه ملی ما این است که منافع ملی را در درازمدت درنظر بگیریم؛ همچنانکه حکومت و نظام نیز اکنون همین کار را می کند.

او ادامه داد:” ما در کشور عزیزمان ایران گرفتار تفکری هستیم که همه چیز را سریعا می خواهیم بدانیم خیر است یا شر. درحالیکه زندگی مانند کامپیوتر صفر و یک نیست، بلکه مجموعه ای از خیر و شر هست. اینکه صراحتا بگوییم خارجی خوب است یا بد را نمی توان در قالب یک کلمه پاسخ داد. پاسخ دادن به این گونه سوالات عقلانیت می خواهد و سخت ترین کار عالم، عقلانیت و فکر کردن است.”

بغض ژنرال

وزیر نفت گفت: عالی ترین قرارداد عالم، قرارداد امتیازی است که میدانی را به شرکتی جهت درازمدت و مالکیت میدان را جهت ۴۰، ۵۰ سال بدهیم. ولی به دلایل سیاسی، تاریخی، اجتماعی و فرهنگی نمی توانیم این کار را انجام بدهیم. چیزی که نمی توان از لحاظ اجتماعی و فرهنگی در آن عمل کرد، تلاش بیهوده می کنیم و نمی توانیم، ممکن است به طور مثال ۴۰ سال دیگر بپذیرند.

به گزارش انتخاب، او در ادامه گفت: مسئله ای که حدود ۱۶۰ تا۱۷۰ سال است که گرفتار آن هستیم؛ دعوای روس و انگلیس در کشور عزیزمان ایران هست، در ابتدا روس و انگلیس، شرق و غرب تلقی نمی شدند. بعد از دعوای روس و انگلیس، مارکسیسم آمد و…

او با تاکید بر اینکه «نباید استدلال ما این باشد که یا باهم جنگ می کنیم و یا برادر هستیم»، اذعان داشت: عده ای یا شعار می دهند «آزاد باید گردد» و یا «اعدام باید گردد»؛ درحالیکه بین آزادی و اعدام هزاران حکم دیگر وجود دارد. “

وزیر نفت با انتقاد به صحبت های بعضی افراد در مورد منابع نفتی کشور عزیزمان ایران گفت: “می گویند ارزش کشور عزیزمان ایران به این است که ثروت های بیکران زیرزمینی دارد، ولی من چون مهندس هستم و با اعداد و ارقام سروکار دارم این پرسشها و حرف های مبالغه آمیز همچون بیکران، عظیم، بسیار زیاد را نمی پذیرم!”

او اظهار کرد: جمع کل مخازن ما به ۱۵ هزار میلیارد دلار نمی رسد، بنابراین درآمد سرانه به ۵ هزار دلارهم نمی رسد، خود این ۱۵ هزار میلیارد دلار درآمد سرانه یک سال آمریکاست. بعد ما ملت ثروتمندی نیستیم، توهم ثروتمندی داریم، امابه این معنا نیست که نفت نمی تواند بر راه انداختن موتور توسعه کشور بی اثر باشد.”

زنگنه با انتقاد از بعضی افراد درخصوص درآمدهای نفتی گفت: بعضی می گویند نفت پنجاه دلاری ما را می گیرند با محصولات پتروشیمی ۱۰۰۰دلاری به ما بعد می دهند. حرفی بی منطق تر از این وجود ندارد. آن پتروشیمی ۴میلیارد دلار سرمایه گذاری کرده هست. بعد اینطور نگوییم، عوام می گویند بعد ۹۵۰ دلار در این میان چه می شود؟ لابد آنها را می خورند!

او ادامه داد: نفت مگر چقدر درآمد دارد؟ ما اگر روزانه شش میلیون بشکه نفت تولید کنیم، و به ازای آن ۱۰۰ هزار میلیارد تومان هم درآمد اضافه شد، اتفاقی نمی افتد. یک مصوبه زیاد کردن ۲۰ درصدی حقوق می دهند و کل پول تمام می شود! بعد نفت می تواند موتور محرک باشد بخصوص در مرحله توسعه، ولی جهت آینده تنها به نفت نمی توان فکر کرد.

**

چرایی حرف ها ی زنگنه

محمود میرلوحی فعال سیاسی اصلاح طلب راجع به چرایی حرف های زنگنه به آفتاب یزد گفت: امروز با جامعه ای روبه رو هستیم که بعد از 40 سال همچنان در کنار پرسشها اقتصادی اش، از پرسشها ریشه ای دیگری هم زحمت می برد. در سال 76 ، دو نظر در برابر یکدیگر قرار گرفتند یک نظر که می گفت ما به پول نیاز نداریم و توسعه ارزش ها را می خواهیم و گروهی دیگر که به دنبال توسعه اقتصادی بود،و این دو جریان به جد در برابر هم قرار گرفتند، در آن سال ها تعارض عدالت اجتماعی با توسعه اقتصادی مطرح شد هر چند مدیر جمهور وقت بارها اعلام داشت که این دو با هم منافاتی ندارد ولی در آن وقت هم به خاطر بخشی از جامعه که امروز به آنها دلواپسان گفته می شود این تقابل ها صورت گرفت.»

این فعال سیاسی ادامه داد: «دولت نهم و دهم با یک نگاه پوپولیستی مبنی بر تعلق یارانه به مردم، منابع ارزی کشور و نفت 140 دلاری و حدود 120 میلیارد دلار را خرج کرد و محصول و برونداد این عمل 3 میلیون بدون کار دانشگاهی و پرسشها اشتغال و ازدواج جوانان شد، این دولت همان تفکر به اصطلاح ارزشمدار را دنبال می کرد.»

میرلوحی گفت: ” نوبت به دولت یازدهم رسید، این دولت تعامل با دنیا و گفتگو را پیش گرفت اما، علی رغم اینکه مردم در انتخابات 92 و 94 و 96 نظر خود را بیان کردند باز همان جریان سنگ انداز که چند سالی خفته بود ، با نام دلسوزی در برابر هر تحولی ایستاد، این جریان از طرفی مدام مطالبه اشتغال و رونق می کندو از سویی دیگر، در برابر هر قراردادی از جمله قرارداد توتال مانع تراشی کرده و در برابر آن ایستاده است و هم در قبل برجام و هم بعد از برجام، دولت را در معرض موانع قرار می دهد.»

وی اضافه کرد: «درحالی که همین عده در برابر معطل ماندن فازهای پارس جنوبی در دولت سابق سکوت اختیار کردند، در آن وقت پالایشگاه ها معلق ماند، از 100 هزار مهندس عسلویه 30 هزار نفر ماندند و باقی رفتند، ولی امروز همان عده با ادعاهای گزاف اولا خودشان را در بالاترین تکنولوژی و سلامت اقتصادی می بینند و از سوی دیگر، دولت را به انفعال متهم می کنند.”

وی گفت: بنابراین آقای زنگنه حق دارد به عنوان کسی که از وقت برجام تا به حال تلاش های بسیاری کرده ولی در تمام این مدت او و IPC ها را هو می کردند، چنین سخن بگوید.»

**

به ثمر نمی رسد

این فعال سیاسی افزود: گروه مورد مخاطب زنگنه هر وقت کاری به ثمر برسد می گوید ما انجام دادیم و هر وقت کاری نتیجه ندهد، می گوید دولت، مسئول هست. هر موقع دولت تصمیم به قرار دادی خارجی بگیرد دولت را متهم به نفوذی و بزرگراه صاف کن غرب می کنند در حالیکه این عده هرگز پاسخگوی گذشته و ارزهای تلف شده است در وقت خود، نیستند و متاسفانه صدایشان هم هر لحظه از تریبون شنیده می شود.”

وی گفت: تریبون های رسمی کشور که باید قداست داشته باشند تبدیل به بلندگوی دلواپسین شده است هست، در حالی که همین ها در آن 8 سال هر بلایی کهبر سر کشور می آمد، انتقاد را تضعیف دولت و بر ضد منافع ملی کشور می دانستند. ولی امروز مشاهده می کنید مدیر جمهوری که هنوز مهر رای مردم خشک نشده و 24 میلیون رای دارد را چگونه تحقیر می کنند؟ و نظراتش را در سطح و جایگاه یک مقام مسئول در یک بخش خاص که علیه او سخن می گوید نیز حساب نمی کنند.”

میرلوحی ادامه داد: به عنوان نمونه جای تاسف است که اکنون صحبت های زاکانی که نماینده سابق مجلس بوده به وسیله رسانه های فراگیر مثل صداو سیما سند قرار می گیرد. آقای زنگنه حق دارد که اعتراضی ملی کند. هنگامی که مردم مسئله نقدینگی دارند باید هم در کشور سرمایه گذاری شود. ما به بیش از 200 میلیارد دلار سرمایه گذاری در بخش نفت نیاز داریم، اینها چیزی نیست که با این هجمه ها صورت بگیرد.”

این فعال سیاسی گفت:” از سویی مخالفین زنگنه و دولت می گویند سرمایه گذاری خارجی در پسا برجام کم شده است است که دولت اعلام می کند یازده هزار میلیارد دلار در کشور سرمایه گذاری خارجی شده است هست، ولی همین گروه مخالف هنگامی که سرمایه گذاری خارجی مثل توتال در کشور صورت می گیرد مانع تراشی می کنند، عده ای جهت خودشان به قدری حق تصمیم گیری قائلند که جهت وزیر نفت و مدیر جمهور هم تعیین وظیفه می کنند و همین است که زنگنه را این گونه به تصویر العمل وا داشته است.”

**

حرف ها ی بی پرده زنگنه

هر چه بود زنگنه حرف ها یش را زد ، بی پرده و به دور از تعارف. او کنایه هایش فقط به مخالفین خودش نبود . بلکه گله داشت از یک فرهنگ دراین چنددهه که عین خوره به جان مردم افتاده است . گله زنگنه از کسانی نیست که دراین چند روز بر او تاختند و وی را به خیانت متهم و عملکردش با شرکت فرانسوی را نماد بارز ننگ و شرمندگی ملی تعبیر کردند، بلکه شکوه ها ی او از نوعی تفکر است ، تفکری که سرطان وار در بخشی از جامعه که معمولا تندرو نامیده می شوند ریشه دوانیده و علاجی جهت این درد نیست مگر تعقل.

زنگنه هم امروز همان گلایه هایی را دارد که ظریف در این چهار سال داشت اینکه آیا عده ای اندیشیدن را برخود حرام کرده اند و طوطی وار آنچه را می گویند که یا به آنها دیکته شده است و یا هیچ منطقی جز تعصب های کورکورانه پشت آن نیست. زنگنه حرف های اخیرش تفاوت داشت … متفاوت با همه سیاستمداران کشور عزیزمان ایران . او اینبار از در راستی و صداقت با مردمش سخن گفت و گلایه هایش رنگ و بوی جناحی و سیاسی نمی داد بلکه او شکوه هایی ملی داشت و یک دغدغه حل نشدنی. زنگنه زیاد از آنکه به فکر مظلومیت این روزهای خود باشد به فکر مظلومیت کسانی است که خرد از یاد برده اند و پرخاش های کوته فکرانه می کنند.

اخبار سیاسی – آفتاب یزد

واژه های کلیدی: سیاسی | قرارداد | سرمایه گذاری | اخبار سیاسی و اجتماعی

نویسنده : getblogs